Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Το BBC ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ την ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΣΟΚ και την Εγχώρια Συμμορία του Μνημονίου


http://olympiada.files.wordpress.com/2012/03/147986_b.jpg?w=372&h=231

Η Ελλάδα είχε 2 δις πρωτογενές πλεόνασμα από το β’ εξάμηνο του 2011! ΤΟ ΑΠΕΚΡΥΨΕ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!


ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΔΟΛΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ…


Ιδού λοιπόν πως θα “πληρωνόντουσαν μισθοί και συντάξεις” και που θα “βρίσκονταν τα λεφτά”. 

Είχαν ήδη βρεθεί από την αφαίμαξη των Ελλήνων. 

Στόχος όμως ήταν η ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους απατεώνες τοκογλύφους

που γέμισαν με δισεκατομμύρια τα ταμεία τους. Και ακόμα γεμίζουν…

Αυτό είναι το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο επικαλείται σήμερα η 

κυβέρνηση… 


Είχε επιτευχθεί από το 2011, με την μαζική αφαίμαξη του Ελληνικου λαού. Τα λεφτά 
όμως φορτώθηκαν σε βαλίτσες και έφευγαν έξω για την πληρωμή των τοκογλύφων, 
ενώ στο εσωτερικό υπήρχε η καραμέλα “που θα βρείτε τα λεφτά” και “αν βγούμε από 
το μνημόνιο θα πτωχεύσουμε”!

BBC Μια ειδηση που αποσιωπήθηκε παντελώς! Το δεύτερο εξάμηνο του 2011, η Ελλάδα 
κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι ήταν σε θέση να 
καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει 
αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!

Την ύπαρξη όμως αυτού του πλεονάσματος είχε παραδεχθεί ακόμα και η Λούκα Κατσέλη, 
στην διημερίδα του Interpost όπου είπε επί λέξη: “Έχουμε καταφέρει κατά το δεύτερο 
εξάμηνο του 2011, να έχουμε όχι έλλειμμα αλλά πρωτογενές πλεόνασμα στον τακτικό 
προϋπολογισμό, ύψους 831 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι εσωτερικοί πόροι αρκούν, 
με πρόσθετες θυσίες, να καλύψουν τις δαπάνες μας για μισθούς και συντάξεις και για 
άλλες βασικές υπηρεσίες του δημοσίου!!!”

Το ότι αυτή η αναφορά του BBC αποκρύφθηκε παντελώς για να επικρατήσει το ψεύδος 
και η ληστεία του PSI, ενώ σήμερα το πρωτογενές πλεόνασμα εμφανίζεται ως “μεγάλη 
επιτυχία”, αποκαλύπτει ότι η συμμορία που πέταξε την Ελλάδα έξω από τις αγορές είναι 
συνεργός σε ένα έγκλημα, που δεν έχει γίνει στη νεώτερη ιστορία σε άλλη χώρα της 
Δύσης.

Γι’ αυτό και η εισαγγελική παραγγελία Πεπόνη με τις καταγγελίες Ρουμελιώτη, είναι 
ακόμα στα συρτάρια της βουλής…

Διαβάστε:

Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το 
Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε 
ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου.Στην ανάλυσή της συντάκτριας 
του BBC τονίζεται ότι η χώρα πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% 
περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους 
και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας).

Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά 
αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα 
κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να 
καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει 
αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!!!Υπενθυμίζεται ότι το κεφάλαιο το 
έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές και τώρα μας “φεσώνουν” με τους 
τόκους. Σημειώνεται επίσης, ότι το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την 

Ελλάδα επιβάλλοντας τη λογική ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια 
υφίστανται, επειδή δανείσθηκε πρόσφατα με επιτόκιο 1,9%… 














26 January 2012 Last updated at 14:23 GMT
Tables are turning on Greek debt deal
The time for reaching a Greek debt deal is fast running out. That’s one thing 
everyone can agree on here in Davos.But what’s less often noticed is that the 
balance of power around the negotiating table has also shifted lately;
against the Eurozone institutions and politicians who most want to see a 
deal, and in favour of the Greeks themselves.
There are three reasons for this shift. 
First, the need for more debt relief for Greece has become even more blindingly 
apparent.
Second, it has become clear that the official sector has to contribute if it’s going 
to happen politely.
Finally, and more quietly, the Greek government has slashed its way to a primary 
budget surplus: as of now it is only borrowing money to pay off the debt. That 
could change things quite a bit.
Skyrocketing cost
Let me say a bit more about all of this. To see the need for greater debt relief, 
you need only look at the skyrocketing cost of servicing Greek debt. For all the 
“cheap” loans flowing to Greece from the Europeans and the IMF, the Greek 
government had to pay 23% more in debt interest in 2011 than in 2010.
Forecasts for its total debt relative to GDP get revised up almost every week 
and look less and less plausible.
The second new reality follows directly from the first. To put it bluntly, the truth
is slowly dawning that no “voluntary” arrangement to cut the value of debt held 
by the private sector is going to provide Greece with enough relief.
Either the haircut for the private sector has to be a lot more than 50%, in which 
case it is very unlikely to be classed as “voluntary” by any stretch of the meaning 
of that word, or the stock of debt that’s part of the deal needs to grow to include
bonds held by public sector institutions like the ECB, which has bought around 
€40bn (£34bn; $53bn) of them.
As we have seen this week, Germany and the ECB are still dead set against this.
They say it might not be legal under the Treaty. They also think, reasonably 
enough, that there’s an important principle at stake. If the official sector runs 
into a burning building when the private sector are all running out, the rescuers 
shouldn’t be the ones to get 
burned.
But, you might say, that is why firemen have trouble getting insurance. It’s a 
dangerous line of work no matter how much protective clothing you have.
Maybe it’s not fair, but if the Germans want their first – and supposedly last – 
foray into “private sector involvement” to happen in an orderly way, it’s looking 
as though they’re going to have to swallow some losses for the ECB, or find 
some other way for the public sector to be involved.
Ambitious debt reduction 
You might ask why any of this strengthened the hands of the Greeks, as I
 suggested at the start.
One reason is that the IMF is now firmly behind a more ambitious debt reduction. 
As we have seen this week, the IMF’s managing director is also on Greece’s side 
pushing for public sector involvement in the deal.
But another key factor, which few seem to have tumbled to, is that the costs to 
Greece of the government walking away from the table and suffering a disorderly 
default have fallen noticeably since last summer, at least when compared to any 
plausible (orderly) alternative.
The key to this is to look at the Greek government’s budget outturns for the second 
half of 2011, published earlier this month.
As Graham Turner of GFC Economics has noted, these show a real step-change in 
the effort to cut spending and actually collect more Greek taxes.
You’ll remember it was the Greeks’ inability to get a grip on spending or taxes in the 
first half of 2011 that caused the big overshoot in their deficit, and such paroxysms 
in Berlin and Brussels (not to mention the markets).
The primary budget – excluding debt interest payments – for the first 6 months of 
the year had a deficit of €5.1bn, which was almost exactly the same as the year 
before.
Tax revenues had fallen by more than 5%, year-on-year, and non-interest spending 
had risen by more than 8%.
That was when the fiscal equivalent of Eurozone special forces parachuted into 
Athens as part of the second rescue package, with EU tax officials seconded to 
the Greek finance ministry. If the numbers are to be believed, they have made a 
massive difference.In the second half of 2011 the latest figures show tax revenues 
up 1.4% year on year and non-interest spending falling by an impressive 7.4%. 
As a result, the Greeks seem to have managed a 1.8bn euro primary surplus in that 
period: the overall deficit was still massive, but all that borrowing was going toward 
debt interest, not domestic spending.
Less terrifying Here’s why this matters: traditionally, countries that need a massive 
write-down of debt will try very hard to avoid a disorderly default when they are still 
borrowing from the markets to fund basic government services.
However, the balance of arguments shifts a bit, when they “only” need to raise 
money in the markets to service their debt. Further budget cuts, simply to pay 
investors their interest, are harder to defend politically. And the immediate fallout 
for basic services of losing access to the markets gets slightly less terrifying.
Don’t get me wrong. If it happens, as so many people now expect, a full-blown 
Greek default would still be horrendous for its financial system, and its domestic 
economy – at least in the short run. (That’s quite apart from the impact on its 
eurozone neighbours. 
I’m only thinking here about the implications for Greece.)
For all that, the balance of costs and benefits to Greece relative to the current path 
is not what it was years ago, when it’s primary deficit was 5% or 6% of GDP.
And, let’s face it, the stick-with-it scenario is not looking so hot either.
Earlier this week, the IMF’s chief economist, Olivier Blanchard, spoke eloquently 
about the dangers of the crisis.
He noted that one of the more pernicious things about the current situation was 
that countries under pressure were doing the “right thing” in terms of budget cuts, 
but were not getting rewarded for it, either by the markets or by their supposed 
eurozone allies. That’s more than unfair; it’s dangerous.
The irony is that Germany’s very emphasis on putting fiscal tightening before 
everything else has actually now put Greece in a stronger position to default.
If that is not what Angela Merkel intended to happen, she will almost certainly 
need to give some ground in these debt negotiations to prevent it. Assuming it is 
not already too late.

Stephanie Flanders
Economics editor

Πηγές: BBC, Λευτεριά, loukakatseli.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου